|
Insteken, omslaan, doorhalen, aflaten gaan Fibre Art Sandra van de Griendt (1958) Draad is inmiddels alles voor mij. Tenminste in kunst. Na mijn studie binnen-huisarchitectuur en museologie werkte ik bij farmaconcern OPG als designer van interieurs voor apotheken en gezondheidscentra. Mijn liefde voor beeldhouwen is in die tijd ontstaan. Veel heb ik te danken aan Wijnand Zijlmans. In 1996 begon ben ik aan de Academie voor Schone Kunsten in Arendonk (B) met het maken van portretten en het werken naar model. Basismaterialen: klei en gips. Na 5 jaar Academie heb ik mij gestort op experimenten met andere, lichtere materialen. Uit spontane ideeën met een dun gekleurd ijzerdraadje, ontstond het eerste breisel. Het idee daarin verder te gaan was op dat moment eigenlijk geboren. Zoekend naar mogelijkheden pas ik alles toe wat geschikt lijkt voor mijn breisels: touw, paardenhaar, sisal, ijzer- en koperdraad. Draadachtig is het hoofdcriterium. Het materiaal moet zich lenen voor het oeroude 'insteken, omslaan, doorhalen, af laten gaan'. Er is zoveel materiaal waarmee je kunt breien. Het meest intrigerende is afval- of restmateriaal. Ik betrap mezelf erop dat ik voortdurend om mij heen kijk of ik iets bruikbaars kan traceren. De breipennen komen uit het bos, rechte takken in verschillende diktes, geschild en geschuurd. Bij nieuwe materialen is het iedere keer weer spannend of er mee te breien valt, wat het eindresultaat kan zijn, wat het visuele effect is. En daarna is het de strijd met het materiaal – de lap – om te komen tot een aantrekkelijke presentatie. Het breiwerk is steeds de basis. Er ontstaan steeds nieuwe vormen en structuren. Dat is de start van het associatieve spel met vormen, patronen en kleuren. Buiten, in een natuurlijke omgeving of binnen, in een gebouwde ruimte. Elke lap heeft zijn eigen spanning, een soort krachtenveld dat wordt versterkt door ze ergens in de natuur neer te leggen of op te hangen. Andere roepen uit zichzelf een beeld op en blijken door contrast of harmonie verrassend in diverse omstandigheden. Op een foto blijft het beeld bewaard. Dwingend of plaatsgebonden zijn de werken niet. Altijd boeiend, steeds een bron van plezier om er spelend en zoekend mee om te gaan. Sandra van de Griendt Vught, oktober 2010
|